Μέχρι την απαρχή της εφαρμογής των μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής η εμπλοκή ενός τρίτου για την απόκτηση ενός παιδιού ήταν εφικτή μόνο με τη δημιουργία μιας εξωσυζυγικής ή εξωσυντροφικής σχέσης. Από τη γέννηση της Λουίζας Μπράουν το 1978 κατέστη εφικτό παιδιά να αποκτώνται χωρίς σεξουαλική σχέση, ζευγάρια υπογόνιμα να αποκτούν παιδιά με δωρεά γαμετών, μόνες γυναίκες να αποκτούν παιδιά με δωρεά σπέρματος, ομόφυλα ζευγάρια να γίνονται  γονείς.
Η μέχρι τότε βεβαιότητα για το ότι η μητέρα ενός παιδιού είναι εκείνη που το γεννάει σήμερα πλέον δεν υφίσταται καθώς ένα γονιμοποιημένο ωάριο μπορεί να μεταφερθεί στη μήτρα μιας άλλης γυναίκας και η δεύτερη γυναίκα να κυοφορήσει και να γεννήσει το παιδί χωρίς να είναι η βιολογική του μητέρα.

Οι αλλαγές αυτές συντελούνταν και οι επιστήμονες, διαφόρων επιστημονικών πεδίων, δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τις επιπτώσεις όλων αυτών των εξελίξεων. Δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθούν οι συνέπειες σε διαπροσωπικό επίπεδο αλλά και οι συνέπειες στα παιδιά.
Επιχειρήματα ένθεν κακείθεν ακούγονται πολλά και πάντα με γνώμονα το «καλύτερο συμφέρον» του παιδιού. Δεν μπορώ να μη σημειώσω ότι ηχεί υποκριτική αυτή η ρήση καθώς το συμφέρον του παιδιού καθορίζεται από την επιστημονική γνώση της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου και ότι χθες οριζόταν ως συμφέρον του παιδιού σήμερα μπορεί να θεωρείται βλαπτικό για το παιδί. Παράδειγμα αποτελεί η αλλαγή στάσης ως προς την υιοθεσία όπου μόνον το 1996 με τον Νόμο 2447 αναγνωρίστηκε στον τόπο μας το δικαίωμα των υιοθετημένων παιδιών να πληροφορηθούν τα στοιχεία που αφορούν στην καταγωγή τους. Μέχρι τότε προφανώς επικρατούσε η άποψη ότι η γνώση της καταγωγής δεν θα ήταν προς το συμφέρον του παιδιού.

Στόχος του διαλόγου μέσω της ιστοσελίδας της εταιρείας είναι να θιγούν οι σύνθετες πλευρές των αλλαγών αυτών. Τα ζητήματα είναι πολύπλοκα και η διεπιστημονική τους προσέγγιση ίσως βοηθήσει στην καλύτερη κατανόησή τους.

Δηλώστε την άποψή σας